…κάθε χώρος, κάθε μέλισσα που βουίζει, κάθε σημείο της γης αποτελεί κάτι ιερό - …Αποτελούμε μέρος της γης και η γη αποτελεί μέρος της δικής μας ύπαρξης. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδέλφια μας. Ο τάρανδος, το άλογο, ο μεγάλος αετός, είναι αδελφοί μας. Οι ψηλοί βράχοι, τα αφρισμένα κύματα του ποταμού, ο χυμός των αγριολούλουδων, η θερμότητα του σώματος του αλόγου και των ανθρώπων ανήκουν όλα στην ίδια οικογένεια.
Seattle-αρχηγός των Ινδιάνων φυλής Ντουάμις

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Θρησκεία και Χορτοφαγία

Γένεση 1, 29-31, αρχαίο ελληνικό κείμενο:

http://www.myriobiblos.gr/bible/ot/default.asp

29 καὶ εἶπεν ὁ Θεός·
ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα,
ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς,
καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρματος σπορίμου,
ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν·
30 καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς

καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ
καὶ παντὶ ἑρπετῷ ἕρποντι ἐπὶ τῆς γῆς,
ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ψυχὴν ζωῆς,
καὶ πάντα χόρτον χλωρὸν εἰς βρῶσιν.
καὶ ἐγένετο οὕτως.
31 καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα,

ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν.
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ,
ἡμέρα ἕκτη.

Νεοελληνική μετάφραση:
http://www.greekphone.org/component/option,com_wrapper/Itemid,67/

29 
Και είπε ο Θεός:
Δέστε, σας έδωσα κάθε χορτάρι που κάνει σπόρο, που είναι επάνω στο πρόσωπο ολόκληρης της γης, και κάθε δέντρο, που έχει μέσα του καρπό, δέντρο που κάνει σπόρο· αυτά θα είναι σε σας για τροφή·
30 
και σε όλα τα ζώα τής γης,
και σε όλα τα πουλιά τού ουρανού,
και σε κάθε ερπετό που σέρνεται επάνω στη γη,
και έχει μέσα του ψυχή που ζει,
έδωσα κάθε χλωρό χορτάρι για τροφή.
Και έγινε έτσι.
31 
Και είδε ο Θεός όλα όσα δημιούργησε·
και να, ήσαν πολύ καλά.
Και έγινε εσπέρα, και έγινε πρωί, ημέρα έκτη.
VEGANIMAL Ενεργοί Εθελοντές Psychanimal για την Χορτοφαγία 


Όλοι οι Έλληνες αγνοούν ότι οι χριστιανοί της Δύσεως έχουν συνειδητά αλλοιώσει τα ιερά κείμενα της ιδίας της Καινής Διαθήκης, μεταφράζοντας λανθασμένως στις δυτικές γλώσσες, όπως στα αγγλικά και τα γαλλικά, το ελληνικό κείμενο με στόχο να υποβιβάσουν τον ρόλο της ελληνικής γλώσ­σας και του ορθοδόξου φρονήματος!
 Ο χριστιανισμός και το κρέας
  • Η βάρβαρη και δυτική συνήθεια της καθημερινής κατανάλωσης κρέατος
  • Η απίστευτη δυτική παραποίηση των Γραφών υπέρ της κρεοφαγίας
  • Ο συσχετισμός πνευματικού επιπέδου, φυσικής κοινωνικής τάξεως και κρέατος
  • Και η ορθόδοξη άσκηση και στάση απέναντι στην κρεοφαγία
Προλογίζει η Ολυμπία:
http://www.mlahanas.de/Greeks/Bios/Olympias.jpgΑξίζει να διαβάσετε την αποκαλυπτική έρευνα που ακολουθεί μέχρι τέλους, ανεξαρτήτως Πίστης, Ιδεολογίας ή …γαστριμαργικών προτιμήσεων. Αυτό που ξεχώριζε τον ανθρωπισμό από τη βαρβαρότητα δεν είναι τα υβριστικά τσιτάτα του ΓΑΠ προϊόν δυστυχώς βαθιάς άγνοιας και έλλειψης παιδείας. Αναλογιστείτε τους τόπους όπου αναπτύχθηκε ότι ομορφότερο υπάρχει ακόμα και σήμερα στην ανθρωπότητα. Σκεφθείτε ότι όταν υπήρχαν κοινωνίες όπου παιδιά και γυναίκες εθεωρούντο αντικείμενα, κάπου αλλού υπήρχε ολόκληρος αξιακός κώδικας και απόλυτος σεβασμός ακόμη και στο αγέννητο παιδί. Για να μη μιλήσουμε για τη Φύση.
Η πορεία του ανθρωπισμού λοιπόν είναι απλή. Πόλις – Πολιτισμός. Δένομαι με τη Γη, αναπτύσσομαι μαζί της, Καλλιεργώ και τρέφομαι πάντα με σεβασμό και ευθύνη. Σκεφτείτε λοιπόν την ειδυλλιακή εικόνα όπου παππούς και εγγόνι μεγαλώνουν γύρω από το ίδιο δέντρο. Κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο ίδιο χώμα. Έτσι σφυρηλατείται το δέσιμο με τη Μάνα και την Μεγάλη Μητέρα. Έτσι δένεται ο γόνος με τον Πατέρα και την Πατρώα Γη, την Πατρίδα. Έτσι, από γενιά σε γενιά δημιουργείται το Έθνος (= Γέννα).
Σκεφτείτε τώρα γιατί ο καπιταλισμός αποθεώνει τη βαρβαρότητα και απεχθάνεται τον Πολιτισμό. Γιατί καταστρέφει το πραγματικό Έθνος και αποθεώνει τεχνητά, ψευδεπίγραφα Έθνη. ΗΠΑ και Τουρκία, τα κράτη με τη μεγαλύτερη “εθνικιστική” προπαγάνδα είναι και τα δύο έθνη που βασίζονται στην Εθνοκάθαρση! Δηλαδή, μη – έθνη, αφού εξόντωσαν τους πραγματικούς γηγενείς. Ξερίζωσαν τη Γέννα και έβαλαν στη θέση της μία άλλη, ψευδεπίγραφη, φονική. Με την ανάλογη τροφή. Σφαγή, κρέας, καου μπόυς, McDonalds. Διαβάστε με ανοιχτό μυαλό την εξαιρετική έρευνα του αγαπημένου καθηγητή Δημήτριου Κιτσίκη και θα επανέλθουμε.
  • Η βάρβαρη και δυτική συνήθεια της καθημερινής κατανάλωσης κρέατος
  • Η απίστευτη δυτική παραποίηση των Γραφών υπέρ της κρεοφαγίας
  • Ο συσχετισμός πνευματικού επιπέδου, φυσικής κοινωνικής τάξεως και κρέατος
  • Και η ορθόδοξη άσκηση και στάση απέναντι στην κρεοφαγία
Το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον γράφει στο ελληνικό πρωτότυπο ότι επάνω στον σταυρό «ην γεγραμμένον Εβραϊστί, Ελληνιστί, Ρωμαϊστί» το «βασιλεύς των Ιουδαίων» (ιθ’ 20). Η επίσημη μετάφραση της Καθολικής Εκκλησίας στις δυτικές γλώσσες παραχαράσσει το Ευαγγέλιο και λέγει: «ην γεγραμμένον Εβραϊστί, Λατινιστί, Ελληνιστί», ώστε να υποβιβάση τα ελληνικά στην τελευταία θέση και να προωθήση την ιδική της γλώσσα! (La Bible de Jerusalem, Παρίσι, 1981, σ. 1560: «c’ etait ecrit en hebren, en latin et en grec»).
Στο ίδιο Ευαγγέλιο ο Ιωάννης γράφει (δ’ 8) ότι οι μαθητές του Χριστού είχαν πάει στην πόλη «ίνα τροφάς αγοράσωσι». Η επίσημη μετάφραση της Αγγλικανικής Εκκλησίας, για να ικανοποιήση την έφεση των βαρβαρικών νομαδικών λαών για το κρέας (ο Αττίλας στον Ε’ αιώνα μ.Χ. για να μαλακώση την μπριζόλα, όπως συνηθίζεται σήμερα στα αμερικανικά steak houses, την έβαζε άψητη στα σκέλη του ιππεύοντας και την έτριβε επάνω στο πλευρό του αλόγου του!) γράφει ότι οι μαθητές του Χριστού είχαν πάει στην πόλη «ίνα κρέατα αγοράσουσι» (Holy Bible, King James Text [1611] Oxford University Press, New York, 1980, με την αναγραφή: the most accurate version of the Bible. Η μεταφρασθείσα φράση λέγει: «For His disciples were gone away unto the city to buy meat»)]
Σε άλλο σημείο ο Ιωάννης γράφει (κα’ 5): «Λέγει ουν αυτοίς ο Ιησούς: Παιδία, μη τι προσφάγιον έχετε; απεκρίθησαν αυτώ: ου». Αυτό το προ­σφάγι ήταν ψάρι διότι προηγουμένως μαθαίναμε ότι ο Χριστός είχε φανερωθή εις τους μαθητές του στην λίμνη της Τιβεριάδος, όπου αυτοί εψάρευαν. Όταν του είπαν ότι δεν είχαν πιάσει κανένα ψάρι, ο Χριστός απεκρίθη: «ρίψατε τα δίχτυα στα δεξιά του πλοίου και θα εύρετε». Πάντως, η αγγλικανική Βίβλος μετέφρασε την ως άνω φράση με τον εξής τρόπο: «Then Jesus said onto them: Children, have you any meat? They answered to him, no»! Τις ελληνικές λέξεις «τροφές» και «προσφάγι» οι Φράγκοι χριστιανοί μεταφράζουν λοιπόν με την λέξη «κρέας», όχι από λάθος βέβαια…

Ορθοδοξία και Βαρβαρία
Η Βαρβαρία είναι μια ουτοπική χώρα που αντιτίθεται στον πολιτισμό. Από την εποχή του Αττίλα μέχρι την σημερινή Αμερική, χαρακτηρίζεται από τον νομαδικό βίο, την περιφρόνηση για την αγροτική ζωή, την επιθετικότητα με ναρκωτικό το κρέας το οποίο διαπλάσσει αιμοβόρα ένστικτα. Όπως η κάθοδος των βαρβαρικών νομαδικών φυλών – γερμανικών, σλαυικών, τουρκικών, μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τους πρώτους μ.Χ. αιώνες, ο σημερινός παγκοσμισμός χαρακτηρίζεται από την συνεχή κινητικότητα των πληθυσμών – μεταναστεύσεις, προσωρινότητα της εργασίας – την καταστροφή του περιβάλλοντος με ρύπανση και μεταλλαγμένα αγροτικά προϊόντα και την ερήμωση της υπαίθρου.
http://olympiada.files.wordpress.com/2008/08/dsc001091.jpg?w=801&h=601
Όπως τα ζώα, που από χορτοφάγα έγιναν σαρκοφάγα, ο εκβαρβαρισμός των ανθρώπων – από την πτώση τους από τον Παράδεισο μέχρι την σημερινή αμερικανική ζωή – μετατρέπει σε σαρκοβόρα ακόμη και τις αγε­λάδες, το σύμβολο του πολιτισμού στην Ινδία (που σαν δεύτερη μητέρα μας δίδει το γάλα της ζωής), με αποτέλεσμα να τρελαθούν και αυτές και εμείς που τις τρώμε.
Το κρέας είναι η μόνη ειδικότητα της αμερικανικής κουζίνας και στα steak houses παραγγέλνεται με την λίβρα και την ουγγιά. Μέσω των ταχυφαγείων Μακντόναλντ το χάμπουργκερ έχει δηλητηριάσει όλον τον πλανήτη! Ο Κ’ αιών υπήρξε ο αιών της εγκληματικότητας και των γενο­κτονιών, οι οποίες θυμίζουν τα βουνά των νεκροκεφαλών των νομάδων Μογγόλων επιδρομέων του Μεσαίωνας, ακριβώς διότι υπήρξε ο αιών του κρέατος! Πληρώνουμε ακόμα το αίμα του βοσκού Άβελ που έχυσε ο αδελφός του, ο αγρότης Κάιν. Συνεχίζουμε να τρώμε τα πρόβατά του.
Στον μεσοπόλεμο ένα κινηματογραφικό έργο είχε παγώση την Δύση: έδειχνε τα τεράστια σφαγεία του Σικάγου. Δέκα χρόνια αργότερα, τα βόδια της σφαγής είχαν αντικατασταθή από τους ανθρώπους στο Άου­σβιτς…
Στις 11 Μαρτίου 2000, στην κατ’ εξοχήν νομαδική χώρα της ερήμου, τη Σαουδική Αραβία, ενεκαινιάσθη το μεγαλύτερο σφαγείο της οικουμένης, κοντά στην Μέκκα, με την ευκαιρία του ετήσιου μουσουλμανικού προσκυνήματος, όπου εκατομύρια ζώα θυσιάζονται κάθε φορά. Τα σφαγεία αυτά του Αλ-Μουαϊσέμ – 500.000 τετραγωνικών μέτρων στην κοιλάδα της Μίνας, κόστους 160 εκατομμυρίων δολλαρίων, με 10.000 χασάπηδες – θα σφάζουν 200.000 ζώα την ημέρα!
Πριν από την οικοδόμηση των κτιρίων, η κοιλάδα κάθε χρόνο μετα­μορφώνεται σε βιβλικών διαστάσεων υπαίθριο σφαγείο. Όλα αυτά για να εορτασθή η θυσία του Αβραάμ…
http://img181.imageshack.us/img181/7991/6a00d8341c60bf53ef00e54af3.jpgΩς στενός φίλος του προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, Τουργκούτ Οζάλ, είχαμε οι δυο μας περιοδεύσει την Τουρκία το 1990. Σε κάθε χωριό, σε κάθε πόλη που διεσχίζαμε, ο τουρκικός λαός έσφαζε επάνω στον δρόμο, μπροστά στο προεδρικό μας αυτοκίνητο, μπροστά σε μας που τα δυο κεφάλια μας εξείχαν από την οροφή της Μερσεντές, δεκάδες ζώα το αίμα των οποίων μας επιτσίλιζε. Και το ερώτημα μου ετέθη τότε έντονα: είναι δυνατόν ο Χριστός να ήτο κρεοφάγος;

Κρέας ή ψάρι;
Η ιστορία του πλανήτου επέρασε από τρία στάδια προτού βυθισθή στην σημερινή βαρβαρική αμερικανική παγκοσμιοποίηση:
• Στο πρώτο μυθικό στάδιο οι βασιλείς προσέφεραν τα σώματα τους και των παιδιών τους προς σφαγήν και το αίμα τους εσκορπίζετο στα σπαρτά και τα αμπέλια ως λίπασμα! Το αίμα του Άβελ στα χωράφια του Κάιν. Πολλές ήσαν οι θυσίες όπως αυτές του Αγαμέμνονος και του Αβραάμ.
• Στο δεύτερο στάδιο ο Θεός αντικαθιστά στο θυσιαστήριο τον υιό του Αβραάμ με πρόβατο.
• Στο τρίτο στάδιο ο Χριστός, ως βασιλεύς του Ισραήλ, προσφέρει στο θυσιαστήριο των εκκλησιών το σώμα του υπό μορφήν άρτου και το αίμα του υπό μορφήν οίνου. Μαζί με τους ιχθύες που έφεραν μαζί τους οι Απόστολοι ψαράδες, άρτος και οίνος καθιερώνονται ως η τριαδική τροφι­κή βάση της χριστιανικής πίστεως (η λέξη ιχθύς – Ιησούς Χριστός Θεού Υμών Σωτήρ – και η εικόνα του ιχθύος, γίνονται μάλιστα τα σύμβολα της χριστιανοσύνης). Στον μυστικό δείπνο ο Χριστός δεν δίδει στους μαθητές του ένα κομμάτι αρνιού. Αντικαθιστά τον αμνό του εβραϊκού Πάσχα με άρτο. Το σώμα του γίνεται ο αμνός του θυσιαστηρίου. Η βασιλοκτονία που υπέστη ο Χριστός αφήρεσε από την ανθρωπότητα την λογική της σφαγής των ζώων.
http://greetingsearthlings.files.wordpress.com/2008/02/fat-capitalist.jpg?w=450&h=533Σήμερα ο καπιταλιστικός άνθρωπος του αμερικανικού παγκοσμισμού, όχι μόνον είναι ακραίος κρεοφάγος, τρώγοντας κρέας ακόμη και δύο φορές την ημέρα, επί 365 ημέρες τον χρόνο, αλλά επανήλθε στην ανθρω­ποφαγία. Όπως γνωρίζουμε η κατανάλωση ανθρωπίνου κρέατος απαγο­ρεύεται από την χριστιανική θρησκεία, ακόμη και όταν το αποκόπτεις από νεκρό σώμα. Πριν από αρκετά χρόνια είχε καταπέσει ένα αεροσκάφος στις Άνδεις της Λατινικής Αμερικής και οι επιζώντες, περιμένοντας μέσα στα χιόνια την έλευση των σωστικών υπηρεσιών, υπεχρεώθησαν να φάνε κομμάτια του σώματος των κατεψυγμένων από το κρύο φονευθέντων συντρόφων τους. Αυτό είχε προκαλέσει διαμαρτυρίες των θρησκευτικών παραγόντων.
Σήμερα όμως η ανθρωποφαγία έχει πλέον και επισήμως καθιερωθή! Η μεταμόσχευση των ανθρωπίνων οργάνων, έστω και αφαιρεθέντων από νεκρούς, δύναται κάλλιστα να θεωρηθή ανθρωποφαγία. Μάλιστα η επίτευξη κλωνοποιήσεως των ανθρώπων για να δυνηθή ο καθείς από εμάς να έχη ένα αντίγραφο ώστε να του αφαιρούν τα όργανα όταν θα τα χρει­ασθούμε, δεν είναι πλέον επιστημονική φαντασία… Άλλωστε μεταμό­σχευση ήταν και η θυσία του βασιλέως στους μυθικούς χρόνους, όταν του αφαιρούσαν την καρδιά για να την πετάξουν στα αμπέλια ως λίπασμα, να καρποφορήσουν και να ζήσουν οι υπόλοιποι.

Η παραδοσιακή ορθόδοξη κοινωνική ιεραρχία και η κατανάλωση κρέατος
Η ελληνορθόδοξη παραδοσιακή κοινωνία είναι διαμορφωμένη ιεραρχικά. Στην κορυφή τοποθετείται ο μοναχός, έστω και αν δεν έχει χειροτονηθεί ιερομόναχος. Αντιπροσωπεύει τον πνευματικά ανώτερο άνθρωπο για τον οποίο ομιλεί στην κινεζική ιεραρχία ο Κομφούκιος, και του οποίου στην ινδουιστική ιεραρχία την θέση κατέχει ο βραχμάνος. Για τον λόγο αυτό, ενωρίς στο Βυζάντιο επεκράτησε η συνήθεια ο επίσκοπος, δηλαδή ο αρχηγός της Εκκλησίας, να είναι μοναχός.
Ο μοναχός δεν διοικεί άμεσα την κοινωνία η οποία κατευθύνεται από τον βασιλέα και το στρατιωτικό-διοικητικό περιβάλλον του – το αντίστοιχο των κσατρίγια στην Ινδία.
Αυτοί αντιπροσωπεύουν την δεύτερη από τις τέσσερις κατά σειρά τάξεις, μετά τους βραχμάνους και πριν από τους αστούς-εμπόρους βαϊσύα (3η στην πνευματική σειρά) και τους εργάτες σούντρα (στην τέταρτη σειρά).
Στο χαμηλότερο επίπεδο, οι εργάτες σούντρα, στην παραδοσιακή ινδουϊστική κοινωνία ονομάζονται κρεοφάγοι και δια τούτο ανήκουν στην κατηγορία των πνευματικώς αμαθών υλιστικής φύσεως.
Και οι τέσσερις κατηγορίες είναι απαραίτητες στην ζωή της κοινωνίας, διότι οι βραχμάνοι παρομοιάζονται με το κεφάλι του σώματος (σκέπτονται και κατευθύνουν πνευματικά), οι κσατρίγια με τα χέρια (προστατεύουν ως στρατιωτικοί και διοικούν ως ανώτεροι δημό­σιοι λειτουργοί), οι έμποροι αστοί βαΐσύα με το στομάχι (που τρέφει το σώμα και χωνεύει την τροφή) και οι εργάτες σούντρα τα πόδια (για να περπατά η κοινωνία). Βεβαίως χωρίς πόδια δύναται κανείς να επιζήση, όχι όμως χωρίς κεφάλι…
Οι σούντρα, στην βεδική κοινωνία που ονομάζεται Βαρνασράμα, χαρα­κτηρίζονται από τελεία άγνοια του συστήματος πνευματικής ανόδου, που άλλωστε καθόλου δεν τους ενδιαφέρει.

Στην Ορθοδοξία το αντίστοιχο σύστημα περιγράφεται από τον Βυζαντινό μοναχό Ιωάννη της Κλίμακος (579-649), συγγραφέα του έργου Κλίμαξ του Παραδείσου. Όποιος το διαβάση καταλαβαίνει πόσο χονδροειδές είναι το ψέμα περί ισότητας του σημερινού δυτικοεμπνευσμένου αστικού κοινο­βουλευτικού καθεστώτος της λεγομένης δημοκρατίας. Το σύστημα αυτό επεβλήθη ως σύστημα των σούντρα, εφ’ όσον η δυτική κοινωνία διοικείται από μία τάξη καπιταλιστών βαϊσύα που σταδιακά, από τον ΙΖ’ αιώνα, ολι­σθαίνει από την οικογενειακή ζωή «αστικής ηθικής» στην ζωώδη κατά­σταση αμάθειας των σούντρα!
Δηλαδή, η δυτική δημοκρατική κοινωνία περπατά με το κεφάλι κάτω και τα πόδια επάνω!
Κάθε σκαλοπάτι της Κλίμακος του Ιωάννου μάς ανεβάζει σταδιακά, με την πνευματική άσκηση, από το επίπεδο του σούντρα στο ανώτατο επίπε­δο του βραχμάνου, περνώντας από τα ενδιάμεσα επίπεδα του βαϊσύα και του κσατρίγια. Φυσικά ο καθήμενος στο υψηλότερο σκαλοπάτι δεν τρώγει κρέας.
Ο σούντρα νομίζει ότι μοναδικός σκοπός της ζωής είναι η ικανοποίηση των υλικών και σωματικών του αναγκών. Τρώγει κρέας για να αυξήση την ενεργητικότητα, επιθετικότητα και σεξουαλική του ορμή. Το αρχαίο ιδανικό του ολυμπιακού αθλήματος μετετράπη σε body building.
Ο σούντρα εκνευρίζεται με το παραμικρό μόλις του ζήτησης να περιορίση την ικανοποίηση των υλικών του αναγκών έστω και για μερικές στιγμές. Οι τέσσερίς του ασχολίες είναι να τρώγη, να κοιμάται, να ζευγαρώνη και να είναι επιθετικός, όλα αυτά, χάριν του μοναδικού μέσου πραγματο­ποιήσεως της ζωής στο οποίο πιστεύει: το χρήμα.
http://www2.e-yliko.gr/htmls/Fyyl/Istoria/ByzNaodomia/naodom1catkomb/catacombicon/catcbKalosPoimin.jpg 
Ορθοδοξία και κρεοφαγία

Η Ορθοδοξία δέχεται ως φυσική την πνευματική διαίρεση της κοινωνίας και δεν υποκύπτει στον ορθοδοξισμό (άλλως ζηλωτισμό) που επιχειρεί με απαγορεύσεις να μετατρέψη όλους τους ανθρώπους σε μοναχούς! Απλώς εγκαθιστώντας μίαν υγιή κοινωνία προτρέπει όλους μας, με το παράδειγ­μα, να ανέβουν σταδιακά την κλίμακα του Ιωάννου.
Η κατανάλωση του κρέατος στην ορθόδοξη κοινωνία, εμπνέεται από το πνεύμα αυτό της ανεξιθρησκείας και ορίζει κανόνες για τις τρεις βασικές κατηγορίες, από επάνω ως κάτω: τον μοναχό, τον παπά και τον πιστό. Ο ηγεμών με το στρατιωτικό-διοικητικό του περιβάλλον θα έπρεπε κανονι­κά να τοποθετηθή πνευματικώς, σε υψηλότερη θέση από τον λαό των πιστών, αλλά στην σημερινή παρακμιακή εποχή οι διοικούντες ευρίσκο­νται χαμηλότερα του λαού.
Την εποχή που το Βυζάντιο ήταν πρότυπο Ορθοδόξου κοινωνίας, ο Μέγας Ιουστινιανός, στον ΣΤ’ αιώνα, εχαίρετο διαπιστώνοντας ότι ένα, όλο και μεγαλύτερο, τμήμα του λαού του προσχωρούσε στον μοναχικό βίο αντί στον στρατό του, επειδή ήταν πεπεισμένος ότι η δύναμις της Αυτοκρατορίας του εβασίζετο πρωτίστως στην πνευματική παρουσία των μοναχών! Αντίθετα, ο σημερινός ηγέτης – όπως επί παραδείγματι ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τον Ανδρέα Μιχαλακόπουλο – θεωρεί ότι τα μοναστήρια κατοικούνται από αργόσχολους. (Βλ. το έργο μου, The Old Calendarists and the Rise of Religious Conservatism in Greece, Καλιφόρνια, 1995).
http://www.1st-art-gallery.com/thumbnail/207918/1/Attila-The-Hun-$28c.406-453$29-And-His-Hordes-Overrunning-Italy-And-The-Arts.jpgΓύρω στο 1800, στην τελική φάση του δυτικού αθεϊσμού, γνωστής ως ο «αιών του Διαφωτισμού», στο λίκνο της χριστιανικής πίστεως εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή στο Άγιον Όρος, ένας πνευματικός πατέρας, ο μοναχός και άγιος Νικόδημος (1749-1809), βοηθούμενος από τον ιερομόναχο Αγάπιο, συνέγραψε ένα βιβλίο με τίτλο, Πηδάλιον της νοη­τής νηός της μίας αγίας καθολικής και αποστολικής των Ορθοδόξων Εκκλησίας, ήτοι άπαντες οι ιεροί και θείοι κανόνες. Προς κατάληψιν των απλούστερων ερμηνευόμενοι παρά Αγίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού. Το βιβλίο αυτό ήταν μια συλλογή των κανόνων που είχαν θεσπί­σει οι Απόστολοι, οι εκκλησιαστικοί Σύνοδοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας, στην πρωτότυπη ελληνική γλώσσα, συνοδευόμενοι – για κάθε κανόνα -από ερμηνεία του Αγίου Νικοδήμου και του Αγαπίου στην ελληνική του ΙΗ’ αιώνος.
Ο Άγιος Νικόδημος μαζί με τον Άγιο Μακάριο Νοταρά (1731-1805) και τον Όσιο Αθανάσιο Πάριο (1722-1813), ηγείτο του αναγεννησιακού αντι-ρωμαιοκαθολικού κινήματος της Φιλοκαλίας (ή των Κολλυβάδων). Επρόκειτο για κίνημα παραδοσιακό, αντιδυτικό, τουρκόφιλο που υπεστήριζε την ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Το κίνημα εξηπλώθη στον ΙΘ’ αιώνα και στην Ρουμανία και στην Ρωσία από έναν Ρώσο μοναχό, ο οποίος είχε ζήσει στο Άγιον Όρος για 18 χρόνια (1746-1764), τον Παΐσιο Βελιτσκόβσκι (1722-1794) ο οποίος μετά εγκατεστάθη στην Μολδαβία όπου μετέφρασε στα σλαβονικά την Φιλοκαλία (συλλογή η οποία είχε δημοσιευθή στο Αγιον Όρος, που συμπεριελάμβανε κείμενα των Ελλήνων πατέρων της Ορθοδοξίας, από τον Δ’ μέχρι τον ΙΕ’ αιώνα και που είχε δώσει το όνομά της στο αγιορείτικο κίνημα της Φιλοκαλίας, του οποίου οπαδός υπήρξε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης).
Όπως και οι ινδικές Βέδες, η Ορθοδοξία έχει διαφορετικούς κανόνες για τα διαφορετικά πνευματικά επίπεδα των ανθρώπων, δηλαδή για τους μοναχούς, τους ιερείς και τον λαό των πιστών. Ο κανών 51 των Αγίων Αποστόλων κηρύττει: «Ει τις επίσκοπος, ή πρεσβύτερος, ή διάκονος, ή όλως του καταλόγου του ιερατικού, γάμου και κρεών, και οίνου, ου δι’ άσκησιν, αλλά δια βδελυρίαν απέχηται…». δηλαδή «αν κάποιος επίσκοπος ή πρεσβύτερος ή διάκονος απέχει από την σύναψη γάμου, από την κατα­νάλωση κρέατος και οίνου, όχι για λόγους πνευματικής ασκήσεως, αλλά επειδή τα απεχθάνεται – ξεχνώντας ότι ο Θεός εποίησε τα πάντα ωραία και καλά, ότι εδημιούργησε τον άνθρωπο όχι μόνον υπό μορφήν ανδρός αλλά και γυναικός, και βλασφημώντας διαβάλλει την θεϊκή δημιουργία, είτε πρέπει να επανορθώση την στάση του ή να καθαιρεθή και να εκδιωχθή από την Εκκλησία»! Το ίδιο ισχύει και για τους λαϊκούς.
Αυτός ο κανών είναι βασικός για να εννοήση κανείς την Ορθοδοξία και να κάνη κάθε Ορθόδοξο υπερήφανο για την θρησκεία του: διότι α) κηρρύττει την σημασία της γυναικός όπως και του ανδρός, β) τα πάντα που εδημιούργησε ο Θεός είναι καλά και αγνά, συνεπώς και το κρέας. Εάν συγχαίνεσαι την σεξουαλική πράξη ή το κρέας, υβρίζεις την θεϊκή δημιουρ­γία. Αποφασίζεις να απέχης από αυτά τα αγαθά όχι επειδή τα θεωρείς βρώμικα, αλλά επειδή θέλεις να επιδοθής στην πνευματική άσκηση.
Να υπενθυμίσωμε ότι ο δυτικός χριστιανός εβάσιζε την πίστη του στην ηθικολογία, θεωρούσε βρώμικη την σεξουαλική πράξη και υπεβίβαζε την γυναίκα και όταν ήλλαξε γνώμη… έπαψε να πιστεύη!
Η ερμηνεία του άνω κανόνος από τον Άγιο Νικόδημο, επί λέξει, είναι: «ούτε ο γάμος, και η νόμιμος μετά γυναικός συνάφεια είναι βλαβερά, ούτε τα κρέατα, ούτε ο οίνος αλλ’ η κακή τούτων μεταχείρησις. Διότι αν ήτο κακά και βλαβερά, δεν ήθελαν να δημιουργηθούν από τον Θεόν, όστις είναι φύσει αγαθός».
Ο 14ος κανών της εν Άγκυρα Συνόδου που συνήλθε το 315 μ.Χ. λέγει ότι για να σιγουρευθή κανείς ότι ο ιερεύς – που δεν υπόκειται σε τόση σκλη­ρή άσκηση όσο ο μοναχός και που επιμένει να μην τρώγη ποτέ κρέας, σαν τον μοναχό, όχι διότι η γεύση του είναι δυσάρεστη, αλλά διότι θέλει πράγ­ματι να υποστή και αυτός την πνευματική άσκηση – πρέπει προηγουμένως να υποχρεωθή να δοκιμάση το κρέας, και μόνον μετά να απέχη απ’ αυτό!
Ο περίεργος αυτός κανών εξηγείται στην ερμηνεία του Αγίου Νικοδήμου ως εξής: «Όσοι δε τόσον πολλά απέχουσιν από το κρέας, ώστε όπου ουδέ χόρτα τρώγουσι τα εψημένα με κρέας, ούτοι να παύουσιν από την ιερωσύνην. Δίδουσι γαρ υποψίαν με τούτο οπού κάμνουσιν, ότι συγχαίνονται το κρέας, όπερ εστί των Μανιχαίων και άλλων αιρετικών φρό­νημα»!
Πράγματι στον αγώνα κατά των αιρετικών των πρώτων αιώνων του χριστιανισμού, η απόλυτη χορτοφαγία και η πίστη στην μετεμψύχωση ήσαν δύο χαρακτηριστικά των χριστιανικών αιρέσεων, ειδικά των Μανιχαίων και αργότερα των Βογομίλων που ποτέ δεν έτρωγαν κρέας.
Με το ίδιο σκεπτικό η Ορθοδοξία δεν επιτρέπει σε έναν ευνούχο να γίνη μοναχός επειδή η σεξουαλική εγκράτεια του δεν θα προήρχετο από πνευματική άσκηση. Η σημερινή αποξένωση πολλών Ελλήνων από το πνεύμα της Ορθοδοξίας έχει ως αποτέλεσμα να ακούς γύρω σου με μία ωφελιμιστική λογική, ότι η νηστεία είναι δίαιτα με την οποία χάνεις βάρος, ότι η χορτοφαγία έχει γίνει της μόδας για μία πιο υγιεινή ζωή, ότι η αγάπη των σκύλων και γενικά των κατοικίδιων pets, ακόμη και των φιδιών, ακόμη και υιοθετημένων μωρών προέρχεται από την ψυχική απομόνωση των ανθρώπων που αδυνατούν πλέον να έχουν μια κανονική οικογενεια­κή ζωή.
Το ότι η απόλυτη χορτοφαγία και η πίστη στην μετεμψύχωση ήσαν συν­δεδεμένες – και συνεπώς επικίνδυνες για την Ορθοδοξία – όπως και οι παράλληλες δοξασίες των αρχαίων Ελλήνων σοφών, έσπρωχνε τους πρώ­τους χριστιανούς από φόβο της ειδωλολατρείας στο να καταδικάζουν ακόμη και την διαλεκτική, ενώ η ορθόδοξη σκέψη ήτο, στην ουσία, εξόχως διαλε­κτική. Αυτό εμφαίνεται από το παρακάτω σχόλιο του Αγίου Νικοδήμου στο Πηδάλιο (σ. 66 της εκδόσεως του 1991): «Των [αρχαίων] Ελλήνων [ο λόγος], οι οποίοι δια τούτο κρέας δεν έτρωγαν [όπως οι Πυθαγόρειοι που επίστευαν και στην μετεμψύχωση], δια τι εδόξαζον ότι τα άλογα ζώα έχουσι ψυχήν, όθεν ουδέ να τα σφάζουν ετόλμουν, καθώς αναφέρει ο Πλούταρχος. Αλλά και των Μαρκιανιστών και απλώς των Μανιχαίων, κατά τον Επιφάνιον [στον Δ' αιώνα μ.Χ.]. Και των Εγκρατιστών, κατά τον Βασίλειον [τον Μέγα, στην ίδια εποχή]. Και των Βογομίλων, κατά τον Βαλσάμωνα [στον IB' αιώνα]».
http://img148.imageshack.us/img148/2171/ares06408ds.jpg
Πράγματι ο Πυθαγόρας εσυνήθιζε να λέγη ότι «όσον καιρό οι άνθρω­ποι θα σφάζουν τα ζώα, θα σφάζονται και μεταξύ τους».

Στην Ορθοδοξία, όπως και στον Ινδουισμό, όσο περισσότερο προχωρη­μένος είσαι πνευματικά τόσο ολιγώτερο κρέας τρως. Συνεπώς εάν ο απλός άνθρωπος ημπορεί να τρώγη κρέας, υπό συγκεκριμένες συνθήκες όμως, ο ιερεύς πρέπει να τρώγη ολιγώτερο από τον υπόλοιπο κόσμο και ο μοναχός ποτέ δεν τρώγει κρέας. Γι’ αυτό και ένας παπάς, ο οποίος ακο­λουθεί τον τρόπο ζωής του μοναχού και ποτέ δεν τρώγει κρέας, θα ηδύνατο να είναι ύποπτος ότι απλώς δεν του αρέσει η γεύση του κρέατος. Παρά ταύτα, εφ’ όσον στο Βυζάντιο επεκράτησε η συνήθεια να επιλέγο­νται οι επίσκοποι και οι πατριάρχες μεταξύ των μοναχών, η πρακτική απο­χής από το κρέας έγινε κάτι το σύνηθες για την εκκλησιαστική ιεραρχία.

Συγκεκριμένα, τρεις είναι οι λόγοι γιατί ένας ορθόδοξος μοναχός δεν πρέπει ποτέ να τρώγη κρέας.
• Πρώτον, διότι σκοπός της μοναστικής ζωής είναι η σοφία, η παρθενία και ο έλεγχος των αισθήσεων. Το κρέας είναι το πλέον λιπαρό έδεσμα και διεγείρει τις επιθυμίες, εις βάρος της ψυχής.
Ο Άγιος Βασίλειος (329-379) που προώθησε ειδικά τον μοναχισμό, εσυμβούλευε τον μοναχό να τρώγη άπαχες τροφές, όχι πολύ θρεπτικές και γευστικές, για να μην αναπτύξει την φιληδονία. Συνεπώς, το κρέας είναι το χειρότερο φαγητό για τον μοναχό επειδή είναι συνάμα λιπαρό, θρεπτικό και γευστικό.
•  Ο δεύτερος λόγος γιατί ένας μοναχός δεν πρέπει ποτέ να τρώγη κρέας, είναι επειδή θα αθετούσε μία από τις πλέον αρχαίες παραδόσεις του μοναχισμού ανά τον κόσμο. Ο Βυζαντινός ιστορικός Νικηφόρος Γρηγοράς (1295-1360) διηγείται την ιστορία του δασκάλου του, Ιωάννου του Γλυκύ, που ήτο λογοθέτης (δηλαδή υπουργός) του βυζαντινού αυτο­κράτορας. Η γυναίκα του Ιωάννου είχε γίνει καλόγρια και τον ικέτευε να γίνη και αυτός μοναχός. Αλλά ο αυτοκράτωρ που τον αγαπούσε, του το απηγόρευσε διότι έπασχε από αρθρίτιδα και κατά την γνώμη των ιατρών της εποχής εκείνης έπρεπε να τρώγη κρέας και τρώγοντας κρέας δεν ηδύνατο να γίνη μοναχός. Παρά ταύτα, εξαιρετικώς κατέλαβε τον οικουμενι­κό πατριαρχικό θρόνο (χωρίς να γίνη μοναχός) από το 1316 μέχρι το 1320.

Ο Βυζαντινός επίσκοπος Θεοφύλακτος, που εστάλη από την Πόλη για να υπηρετήση ως αρχιεπίσκοπος Βουλγαρίας στην πόλη της Αχρίδος (1030-1126), συνέγραψε πολλά κείμενα κατά των λαθών των Ρωμαιοκαθολικών, κατηγορώντας τους ότι οι μοναχοί τους έτρωγαν τον ζωμό του κρέατος και ρητώς απαγορεύει την κατανάλωση κρέατος από τους μοναχούς.
Έκτοτε η χρήση κρέατος επεξετάθη σε όλα τα επίπεδα του Ρωμαιοκαθολικισμού και πλέον την μόνην ημέρα του χρόνου όπου ο ρωμαιοκαθολικός δεν τρώγει κρέας είναι την Μεγάλη Παρασκευή. Αυτή η διολίσθηση του δυτικού χριστιανισμού προς την πλήρη κατάργηση της νηστείας είναι από τις βασικώτερες διαφορές μεταξύ Ελλήνων και Φράγκων.
Αλλά και στην ίδια την Ελλάδα, ο γραικυλισμός έχει τόσο προχωρήσει που οι περισσότεροι «Έλληνες» αγνοούν ότι οι μοναχοί του Αγίου Όρους ποτέ δεν τρώγουν κρέας, ούτε και την Κυριακή του Πάσχα, όπου τρώνε ψάρι.
• Ο τρίτος και τελευταίος λόγος για τον οποίο ένας ορθόδοξος μοναχός δεν πρέπει ποτέ να τρώγη κρέας είναι λόγω του σκανδάλου που μία τέτοια πρακτική δημιουργεί στις καρδιές των πιστών. Μόνον η ιδέα ότι ένας μονα­χός θα ηδύνατο να φάγη κρέας αντιτίθεται στο γενικό αίσθημα περί σωστής συμπεριφοράς των πνευματικών ανθρώπων.
Ένας γενικός κανών της Ορθοδοξίας λέγει ότι ο ασθενής και ο οδοιπό­ρος εξαιρούνται της νηστείας, επειδή ο πρώτος δύναται να υποχρεωθή από τον ιατρό του να δυναμώση το σώμα του και ο τελευταίος δύναται να είναι σε ένα μέρος όπου θα ήτο αδύνατον να ευρέθη νηστήσιμο φαγητό. Βεβαίως, πρέπει να αποφεύγη κανείς να ταξιδεύη τις νηστήσιμες περιό­δους. Φερ’ ειπείν δεν θα έπρεπε να παίρνει κανείς διακοπές τις πρώτες δεκαπέντε ημέρες του Αυγούστου και να απομακρύνεται από το σπίτι του, αφού πρόκειται για δεκαπενθήμερο αυστηρής νηστείας. Μάλιστα εάν η ημέρα της Παναγίας, που είναι η ημέρα του θανάτου της, η 15η Αυγούστου, συμπέση Τετάρτη ή Παρασκευή δεν τρώμε κρέας αλλά ψάρι
.
Τώρα, η εικόνα του ελληνικού Δεκαπενταύγουστου είναι τόσο γνωστή ώστε οιαδήποτε αξίωση του σημερινού Ελλαδίτου για διατήρηση των παραδόσεων του έθνους, φαντάζει αστεία. Ένας λαός που προ πενήντα ακόμη ετών έτρωγε ελάχιστο κρέας και που η σημερινή αμερικανοποίηση τον έχει μετατρέψει σε «ναρκομανή του κρέατος» δεν θα έπρεπε να βάζη στο στόμα του την λέξη «Παράδοση».
http://www.siue.edu/COSTUMES/images/PLATE5CX.JPGΟ Άγιος Νικόδημος είναι πολύ αυστηρός με μερικούς μοναχούς που με διάφορες προφάσεις τρώνε κρέας. Τους λέγει πως καθολικίζουν. Ισχυρίζονται, φερ’ ειπείν, ότι ο Άγιος Βασίλειος είπε ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας συγχωρούν να προσθέτη κανείς παστό χοιρινό στα χόρτα του. Στην πραγματικότητα, λέγει ο Νικόδημος, οι μοναχοί της περιοχής του Πόντου, ήταν συγχωρεμένοι επειδή δεν ηδύναντο να εύρουν στην περιο­χή τους ελαιόλαδο και λόγω της κακής ποιότητος του φαγητού πολλοί μοναχοί είχαν αρρωστήσει. Αλλά προσέθεταν το παστό σε τόσο μικρή ποσότητα ώστε δεν το αντελαμβάνετο κανείς και επιπλέον το ανακάτευαν με πολύ νερό.
Υπάρχει και η περίπτωση του Αγίου Παχωμίου (287-347), συνιδρυτού στην Αίγυπτο με τον Άγιο Αντώνιο (251-356) του χριστιανικού μοναχισμού. Ο Παχώμιος στην μονή του έτρεφε χοίρους και ο ιερομόναχος Συμεών ο Νέος Θεολόγος (περί 957 – περί 1035) στην Κωνσταντινουπολίτικη μονή του έτρεφε περιστέρια.
Η εξήγηση που δίδει ο Νικόδημος είναι ότι έτρεφαν τα ζώα αυτά για τους επισκέπτες και δεύτερον για τους ασθενούντες μοναχούς, προσθέ­τοντας: «Αλλά και τώρα εάν ασθενή τις μοναχός εις κίνδυνον θανάτου, και λαβή παραγγελίαν από τον ιατρόν να φάγη κρέας, δεν κατακρίνεται εάν φάγη, ότι μεταχειρίζεται τούτο προς ιατρείαν, και όχι προς ηδονήν και γαστριμαργίαν», (σ. 68). Βεβαίως υπάρχει και η ερώτηση, γιατί οι Βυζαντινοί ιατροί επίστευαν – μάλλον λανθασμένα – ότι ήτο απαραίτητο σε μερικές περιπτώσεις ασθενείας να καταναλώνεται κρέας!
Μήπως υπάρχη κάποια αντίφαση μεταξύ της απολύτου αποχής από κρέας των ορθοδόξων μοναχών και του εδαφίου της Παλαιάς Διαθήκης, Γένεσις Θ’ 3-5, όπου ο Θεός λέγει στον Νώε και τους υιούς του: «Παν κινούμενον, το οποίον ζη, θέλει είσθαι εις σας προς τροφήν. Ως το χλωρόν χόρτον, έδωκα τα πάντα εις εσάς. Κρέας όμως, με την ζωήν αυτού, με το αίμα αυτού, δεν θέλει φάγει. Και εξάπαντος το αίμα σας, το αίμα της ζωής σας, θέλω εκζητήσει»;
Ο Μέγας Βασίλειος απαντά: όχι, διότι ημπορούμε να επιλέξωμε ό,τι είναι καλό για μας και για την υγεία μας. Π.χ. δεν τρώμε ένα δηλητηριώδες χόρτο. Για τον λόγο αυτό, προσθέτει ο Νικόδημος, στην Παλαιά Διαθήκη μερικές τροφές χαρακτηρίζονται ως ακάθαρτες, αν και ως δημιουργία του Θεού, τίποτα δεν είναι στην ουσία ακάθαρτο. Εννοούμε απλώς με αυτόν τον χαρακτηρισμό ότι μία τροφή είναι επιβλαβής για την υγεία μας.
Να προσθέσωμε ότι πάντως ο Θεός απαγορεύει την κατανάλωση κρέατος που περιέχει αίμα, γι’ αυτό και οι Εβραίοι αφαιρούν το αίμα από το κρέας που τρώνε (με την μέθοδο κασέρ ή κασερούτ).
Στην πραγματικότητα είναι αδύνατον να αφαιρέσης όλο το αίμα, γι’ αυτό και η άλλη ερμηνεία του εδαφίου ημπορεί να είναι ότι, ούτως ή άλλως, κρέας δεν δύναται να καταναλωθή διότι περιέχει αίμα και δεν νοείται κρέας ζώου χωρίς αίμα. Ο 63ος κανών των Αγίων Αποστόλων λέγει: «Ει τις επίσκοπος, ή πρεσβύτερος, ή διάκονος, ή όλως του καταλόγου του ιερατικού, φάγη κρέας εν αίματι ψυχής αυτού, ή θηριάλωτον [που το έπιασε θηρίο], ή θνησιμαίο [πτώμα], καθαιρείσθω. Τούτο γαρ ο Νόμος απείπεν. Ει δε λαϊκός είη, αφοριζέσθω».
 
Μετεμψύχωση και κρεοφαγία

Η πίστη στην μετεμψύχωση ήταν γενικευμένη σε όλην την Οικουμένη όταν ήλθε ο Χριστός επί της γης, και την απεδέχοντο και οι Έλληνες εκείνης της εποχής. Ο χριστιανισμός όμως την απέρριψε, ιδιαιτέρως την δοξασία ότι δύναται ψυχή ανθρώπου να επανέλθη σε σώμα ζώου και αυτό διότι η ανθρώπινη ψυχή, εν αντιθέσει με την ψυχή του ζώου, έχει γίνει κατ’ εικό­να του Θεού.
Επιπλέον, και αντίθετα απ’ ότι πιστεύει ο πολύς κόσμος, για την Ορθοδοξία στο έμβρυο, μαζί με την σύλληψη, δημιουργείται και το σώμα και η ψυχή. Επειδή και η ψυχή δύναται να νεκρωθή, ο απόστολος Παύλος ονομάζει τον νεκρό άνθρωπο σαρκικό ή ψυχικό.
Την πλατωνική ιδέα της αθανασίας της ψυχής την εδέχθη η Ορθοδοξία με πολλούς περιορισμούς που είναι οι ακόλουθοι: α) Η ψυχή δεν είναι αιώ­νια, είναι κτιστή, β) Ο άνθρωπος είναι μία ψυχοσωματική οντότητα, δηλα­δή η ψυχή του είναι ένα μέρος και όχι ολόκληρος ο εαυτός του. γ) Η αθα­νασία του ανθρώπου δεν στηρίζεται στην αθανασία της ψυχής, αλλά στην Ανάσταση του Χριστού και στην μελλοντική ανάσταση των σωμάτων. Η αθανασία του ανθρώπου είναι η υπέρβασις του θανάτου με χάριν Χριστού και όχι με ζωή της ψυχής, πέραν του τάφου, δ) Η ψυχή θεωρείται αθάνα­τη μόνον κατά χάριν Θεού και όχι κατά φύσιν. Χωρίς την εν Χριστώ ζωή υπάρχει νέκρωση της ψυχής (Βλ. «Ο υλισμός της Ορθοδοξίας», Ενδιάμεση Περιοχή, τεύχος 13, Φθινόπωρο 1999, σσ. 15-17).
Μία άλλη παρατήρηση είναι ότι η κρεοφαγία είναι αποτέλεσμα της πτώ­σεως από τον Παράδεισο διότι στον Παράδεισο ο Αδάμ και η Εύα, που ήσαν τότε αθάνατοι, ψυχή τε και σώματι, έτρωγαν μόνον χόρτα (όπως το πιστοποιεί η Γένεσις, Α’ 29-30). Συνεπώς η κατανάλωση κρέατος συνδυά­ζεται με το προπατορικό αμάρτημα και τον θάνατο. Πολλοί άγιοι παρετήρησαν ότι όταν ο άνθρωπος όχι μόνον τρώγη κρέας αλλά επιπλέον το τρώγη μαζί με το αίμα, τότε παρομοιάζεται με άγριο θηρίο και πάντως δεί­χνει την σκληρότητά του όταν σκοτώνη ζώα. Ο Νικόδημος κατηγορεί τους Ρωμαιοκαθολικούς ότι αυτοί καταναλώνουν αίμα ζώων.
Τέλος το κουρμπάνι, η παράδοση της θυσίας των ζώων στον Θεό, που ετελείτο ευρέως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από τους σουννίτες μου­σουλμάνους και τους ορθοδόξους χριστιανούς, απαγορεύεται αυστηρώς. Όπως λέγει ο Νικόδημος, «με σφοδρότατα επιτίμια πρέπει να εμποδίσουν οι αρχιερείς από τους χριστιανούς τα τουρκιστί λεγόμενα κουρμπάνια, οπού την σήμερον κάμνουσι, τα οποία είναι μία ανακαίνησις των θυσιών των Ελλήνων και Ιουδαίων. Δια τι καθώς εκείνοι επίστευον ότι εξιλεώνουσι τον Θεόν με τα αίματα, και τας σφαγής των προβάτων και των άλλων ζώων, έτσι και αυτοί οι πεπλανημένοι και άφρονες, νομίζουσιν ότι εξιλεώνουσι τον Θεόν με τας σφαγάς και θυσίας των κουρμπανιών τους… Ω της ελληνικής πλάνης και της ιουδαϊκής δεισιδαιμονίας!». (Πηδάλιον, σσ. 309-310). Ο Θεός ζητά μόνον θυσίες της καρδιάς δια μέσου προσευχών.
Όπως είπαμε, ο ορθόδοξος λαός αντιπροσωπεύει την τρίτη κατηγορία πιστών, μετά τους μοναχούς και τους ιερείς. Ως το κατώτερο σκαλί της πνευματικής ιεραρχίας έχουν το δικαίωμα να τρώγουν κάποια ποσότητα κρέατος, αλλά και αυτοί πρέπει να απόσχουν από κρέας το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.
Για τον απλό χριστιανό ορθόδοξο το ελάχιστο των ημερών κατ’ έτος αποχής από κρέας είναι οι ακόλουθες: Κάθε Τετάρτη και Παρασκευή. Μερικοί προσθέτουν και την Δευτέρα η οποία νηστεύεται από τους μονα­χούς. 55 ημέρες προ του Πάσχα. 40 ημέρες προ των Χριστουγέννων. Οι 14 έως 15 πρώτες ημέρες του Αυγούστου. Από 0 μέχρι και 29 ημέρες προ της 29ης Ιουνίου, εορτής Πέτρου και Παύλου, αρχίζοντας από την Δευτέρα των Αγίων Πάντων (νηστεία των Αγίων Αποστόλων). Μεμονωμένες ημέ­ρες: 5 και 7 Ιανουαρίου, 2 Φεβρουαρίου, 25 Μαρτίου, 24 και 29 Ιουνίου. 6, 15 και 29 Αυγούστου, 8 και 14 Σεπτεμβρίου, 14 Νοεμβρίου.
Στην ουσία, οι μοναδικές ημέρες τον χρόνο κατά τις οποίες σίγουρα και πάντα τρώγεται το κρέας (για τους λαϊκούς) είναι οι 11 ημέρες από 25 Δεκεμβρίου μέχρι και 4 Ιανουαρίου, 7 ημέρες προ της εβδομάδος της Απόκρεω, 7 ημέρες μετά το Πάσχα, 7 ημέρες μετά την Πεντηκοστή, δηλα­δή ένα σύνολο μόλις 32 ημερών τον χρόνο!
Φυσικά το ψάρι επιτρέπεται πιο συχνά. Οι Φράγκοι περιηγητές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία πάντα εντυπωσιάζοντο – και το έγραφαν – από το πρωτοφανές γι’ αυτούς σύνολο ημερών νηστείας τον χρόνο του ρωμαί­ικου μιλλετίου.
Συνεπώς, αντίθετα με τους εβραίους και τους μουσουλμάνους, οι ορθό­δοξοι χριστιανοί δεν είναι ουσιαστικά κρεοφάγοι. Η στάση τους έναντι του κρέατος προσεγγίζει την χορτοφαγική θέση των ινδικών Βεδών.

Του Δημήτρη Κιτσίκη, μέλους της καναδικής Ακαδημίας, καθ. πανεπιστημίου Οττάβας
 http://olympia.gr/2009/12/19/christ-and-meat/


Άλλες Θρησκείες
Η πλειοψηφία των χορτοφάγων στη γη, σύμφωνα με την Κοινωνία των Ηθικών και Θρησκευτικών Χορτοφάγων (Society of Ethical and Religious Vegetarians), ακολουθεί την πρακτική για θρησκευτικούς λόγους. Πολλές θρησκείες, συμπεριλαμβανομένου του Ινδουισμού, του βουδισμού, του Ταοϊσμού, της πίστης Μπαχάι (Bahá'í), του Σικχισμού (Sikhism), και του ζαϊνισμού, διδάσκουν ότι ιδανικά, η ζωή πρέπει πάντα να εκτιμάται και να μην καταστρέφεται εκούσια.
Ο Ινδουισμός συστήνει τη χορτοφαγία ως σατβικό («satvic», καθαρτικό) τρόπο ζωής. Περίπου 30% των Ινδουιστών είναι όλο το χρόνο χορτοφάγοι. Οτιδήποτε που κερδίζεται με την πρόκληση πόνου, είναι πολυδιατηρημένο ή είναι πικάντικο θεωρείται μη σατβικό. Τρόφιμα όπως το κρέας, το σκόρδο, το γάλα από μια κακομεταχειρισμένη αγελάδα, συνδέονται με μια διανοητική τάση προς το Ταμάς («Tamas», αδράνεια ή καταστρεπτική δραστηριότητα) ή Ράτζας («Rajas», επιθυμίες και φόβοι που οδηγούν σε δραστηριότητα). Οτιδήποτε σατβικό, συμπεριλαμβανομένων πολλών χορτοφαγικών τροφίμων γάλακτος, συνδέονται με την αγνότητα, τη μετριοπάθεια και μια θετική ή σωστή κατάσταση του μυαλού. Οι ινδουιστές πιστεύουν ότι τα ζώα έχουν ψυχές και ότι η θανάτωση ζώων έχει καρμικό αντίκτυπο που θα «θεριστεί» αργότερα. Η θανάτωση ζώων παραβιάζει επίσης την αρχή της «Αχίμσα» (ahimsa) ή της πολιτικής της μη βίας. Τα βεδικά κείμενα δηλώνουν «Τέτοια αμαρτωλά άτομα θα φαγωθούν από τα ίδια πλάσματα που έχουν σκοτώσει σε αυτόν τον κόσμο». Κάποιοι ινδουιστές προσφέρουν τρόφιμα σε μια θεότητα πριν φάνε τα «περισσευούμενα» που είναι γνωστά ως «πρασάνταμ» (prasadam) και μέσα στην ινδουιστική γραφή «Μπάγκαβαντ Γκίτα» (Bhagavad Gita), ο Κρίσνα δηλώνει ότι δέχεται ορισμένα χορτοφαγικά αντικείμενα που προσφέρονται με αγάπη, κάτι το οποίο μερικές παραδόσεις το εκλαμβάνουν ως προώθηση της χορτοφάγου διατροφής.
  • «Εάν κάποιος Μου προσφέρει με αγάπη και αφοσίωση ένα φύλλο, ένα λουλούδι, φρούτο ή νερό, θα το δεχτώ». Μπάγκαβαντ Γκίτα 9,26
Ο Ζαϊνισμός είναι η μόνη θρησκεία που απαιτεί στους μοναχούς και λαϊκούς, σε όλες τις σέκτες και παραδόσεις της, να είναι χορτοφάγοι. Ο όρκος Αχίμσα (Ahimsa)(«μη τραυματισμού») είναι ο πρώτος των πέντε μαχραβάτων (mahavratas), ή μεγάλων όρκων. Το σύνολο της πανίδας και το μεγαλύτερο μέρος της χλωρίδας, θεωρούνται όντα με αισθήσεις. Οποιαδήποτε δράση που φέρνει σε κίνδυνο τέτοια ζωή, συμπεριλαμβανομένων της βίας, της ζωικής θυσίας, του αλκοόλ, της κατανάλωσης μελιού, πατάτας ή ορισμένων φρούτων, και της κατανάλωσης κατά τη νύχτα, είναι απαγορευμένη. Κάποιοι Ζαϊνιστές φορούν ένα ύφασμα μπροστά απ' τα στόματά τους για να αποφεύγουν τις αερομεταφερόμενες μορφές ζωής.

Διαφορετικές σχολές του βουδισμού έχουν και διαφορετικές απόψεις σχετικά με τη χορτοφαγία: Οι
Κινέζοι βουδιστές Μαχαγιάνα (Mahayana) αντιδρούν στην κατανάλωση κρέατος και οι Κινέζοι μοναχοί Μαχαγιάνα ακολουθούν τη χορτοφαγία. Οι σχολές Μαχαγιάνα του θιβετιανού και ιαπωνικού βουδισμού δεν θεωρούν μια χορτοφάγο διατροφή να είναι απαραίτητη, ούτε και οι Θεραβάδοι (Theravadin) βουδιστές, αν και οι Θεραβάδοι θα αρνηθούν την κατανάλωση κρέατος εάν το ζώο έχει θανατωθεί συγκεκριμένα για τους ίδιους.

Το Κοράνι είναι σαφές για την σημασία της ζωής των ζώων. Λόγω συγκεκριμένων στίχων του καρανίου, ένας μουσουλμάνος δεν πρέπει να φάει οποιοδήποτε ζώο έχει κακομεταχειρισθεί.

Τέλος, οι πρώτοι χριστιανοί ήσαν χορτοφάγοι κι αυτό τεκμηριώνεται κι από τις επιστολές των Πορφύριου και Ιουλιανού του Παραβάτη "Κατά χριστιανών" οι οποίοι τους κατηγορούν τους χριστιανούς και γ' αυτό το λόγο, (πως δεν έτρωγαν κρέας) γιατί έτσι δεν θυσίαζαν στους αρχαίους θεούς. Υπάρχουν δημοσιευμένες αυτές οι επιστολές στο ελληνικό διαδίκτυο.

http://psychanimalvegan.blogspot.gr/p/blog-page_726.html

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Πτωμαΐνη: Το κρέας υπεύθυνο για πολλές μορφές καρκίνου και καρδιοπάθειες



Τα κύρια συστατικά που περιέχονται στο κρέας και είναι υπεύθυνα για τυχών διαταραχές στη υγεία μας είναι τα εξής:
Τοξίνες αποσύνθεσης και συντήρηση
Ως γνωστόν βάσει των φυσικών νόμων, μετά τον θάνατο ξεκινάει ακαριαία η διαδικασία αποσύνθεσης της σάρκας, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται επικίνδυνες τοξίνες, όπως η πτωμαΐνη. Πρόκειται για μια διαδικασία μη αναστρέψιμη, και οι μόνοι τρόποι καθυστέρησης (στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό) είναι η ψύξη του κρέατος, η οποία τις περισσότερες φορές κρίνεται ανεπαρκής, και οι κτηνοτρόφοι καταφεύγουν συνήθως στη χρήση χημικών, τα οποία επίσης βοηθούν στη διατήρηση του κόκκινου χρώματος της αποσυντιθέμενης σάρκας.
Ακόμα και στις περιπτώσεις που η συντήρηση του κρέατος έχει γίνει μόνο με υγιεινούς τρόπους (π.χ. ψύξη στους -18°C έως -28°C), η σήψη της σάρκας ξεκινά πάλι μετά την έξοδό της από το ψυγείο, και κατά την διάρκεια του ταξιδιού της στο γαστρεντερικό μας σύστημα.


Νιτρώδεις ενώσεις και καταστροφή του ανθρώπινου DNA    Έρευνα που δημοσιεύθηκε στη βρετανική εφημερίδα The Guardian συνδέει άμεσα την κατανάλωση κόκκινου κρέατος με αλλοίωση και καταστροφή του ανθρώπινου DNA, λόγω των νιτρωδών ενώσεων(N-nitroso compounds – NOC) που βρίσκονται σε αυτό. Και το DNA μας είναι αυτό που κληροδοτούν τα παιδιά μας. Αυτό μπορεί να δώσει μία πιθανότατη εξήγηση για το πως παιδιά πολύ μικρής ηλικίας, ακόμη και βρέφη, παρουσιάζουν βαρύτατες δυσλειτουργίες και ασθένειες.

Πρωτεΐνες ζωικής προέλευσης

Επικρατέστερη είναι η άποψη πως ένα διαιτολόγιο πλούσιο σε ζωικές πρωτεΐνες, και φτωχό σε φυτικές ίνες (όσπρια-φρούτα-λαχανικά) αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου στο παχύ έντερο.
   Αμίνες και υδρογονάνθρακες
Σε σχέση με τον καρκίνο, το κρέας είναι πηγή αρκετών καρκινογόνων, όπως των ετεροκυκλικών αμινών και των πολυκλυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων (τα οποία αναπτύσσονται όταν μαγειρεύουμε το κρέας σε υψηλές θερμοκρασίες), καθώς και νιτρωδών ουσιών.
 Κεκορεσμένο λίπος 
Tο κόκκινο κρέας είναι η κυριότερη πηγή κεκορεσμένου λίπους, το οποίο έχει συσχετισθεί με τους καρκίνους του μαστού και του παχέος εντέρου. Αυτό είναι κυρίως που δεν αγαπά και η καρδιά στο κόκκινο κρέας. Το κορεσμένο λίπος αποτελεί τον σπουδαιότερο παράγοντα αύξησης της χοληστερόλης στο αίμα και ιδιαίτερα της κακής μορφής (της LDL). Το κορεσμένο λίπος πρέπει να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο στη διατροφή μας, γιατί σε μεγάλη ποσότητα κλείνει τις αρτηρίες της καρδιάς. Το καθημερινό διαιτολόγιό σας δεν πρέπει να περιέχει λιγότερα από 25 γραμμάρια κορεσμένου λίπους.
Βακτήρια
 Clostridium perfringens:
Είναι παθογόνο βακτήρια που σχετίζεται με γεύματα τα οποία περιέχουν κρέατα και σάλτσες. H παρουσία του οφείλεται σε ακατάλληλο θερμοκρασιακό χειρισμό τους, όπως είναι η αργή ψύξη (δηλαδή η παραμονή επί μακρόν σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία) και η ατελής επαναθέρμανσή τους. Προκαλεί λοίμωξη που οφείλεται στην παραγωγή τοξίνης στον γαστρεντερικό σωλήνα του ανθρώπου.
Σαλμονέλα:
Αποτελούν το συχνότερο αίτιο τροφογενών λοιμώξεων, με συχνότητα η οποία τα τελευταία χρόνια αυξάνεται συνεχώς. Βρίσκονται σε διάφορα τρόφιμα, όπως νωπά κρέατα, πουλερικά, ιχθυηρά (οστρακοειδή που αλιεύονται σε μολυσμένες θάλασσες), αβγά, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, χοιρινό κ.ά.
Escherichia coli:
Ανήκει στα εντεροβακτηριοειδή και ανευρίσκεται συχνότερα σε νωπά τρόφιμα ζωικής προέλευσης (γάλα, κόκκινα κρέατα, πουλερικά) ή σε ατελώς επεξεργασμένα τρόφιμα. Η εντεροτοξικογόνος Ε. coli προκαλεί συμπτώματα των οποίων η σοβαρότητα εξαρτάται από τις παραγόμενες τοξίνες. Η εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι αιφνίδια και οξεία με κύριο χαρακτηριστικό την υδαρή διάρροια η οποία συνοδεύεται από έμετο και επιγάστριο άλγος.
Λιστέρια (Lίsteria monocytogenes):
Βακτηρίδιο που συνηθέστερα βρίσκεται σε νωπά και κατεψυγμένα κρέατα και πουλερικά, μη παστεριωμένα γαλακτοκομικά ή προϊόντα που υφίστανται ωρίμανση (μαλακά τυριά, παγωτά, νωπό γάλα, κρέμα, βούτυρο) αλλά και σε ωμά λαχανικά (λάχανο, μαρούλι), ιχθυηρά κ.ά. Η λιστερίωση είναι η λοίμωξη που προκαλεί στους μεν (ανοσολογικά) υγιείς ενηλίκους συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα, στους δε ανοσοκατεσταλμένους, στους ηλικιωμένους και στα μικρά παιδιά σηψαιμία, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα και γενικά απειλεί επικίνδυνα τη ζωή τους.
Staphylococcus aureus: 
Η σταφυλοκοκκική τροφική δηλητηρίαση είναι λοίμωξη που οφείλεται στον παθογόνο μικροοργανισμό stαρhylοcοccυs aureus, ο οποίος απoτελεί μεγάλο πρόβλημα της κτηνοτροφίας και της βιομηχανίας τροφίμων ζωικής προέλευσης. Τα τρόφιμα που συχνότερα ενοχοποιούνται για αυτή την τροφική δηλητηρίαση είναι το κρέας και τα κρεατοσκευάσματα, τα πουλερικά και τα αβγά, το γάλα και τα γαλακτοκομικά, σάντουιτς με γέμιση κοτόπουλου, γαλοπούλας, τόνου κ.ά.
Παράσιτα
Τα παράσιτα αποτελούν σημαντικό βιολογικό παράγοντα ο οποίος προκαλεί τροφικές λοιμώξεις. 0ι τροφογενείς παρασιτώσεις με εξαίρεση την τοξοπλάσμωση (που οφείλεται σε πρωτόζωο) προκαλούνται από έλμινθες. Τα ωμά ή ατελώς ψημένα τρόφιμα αποτελούν πολύ καλό μέσο μετάδοσης των ελμινθιάσεων. Συνήθως πιο φορτωμένα με έλμινθες είναι τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, ενώ στις ανεπτυγμένες χώρες οι τροφογενείς ελμινθιάσεις οφείλονται στις ιδιαίτερες διαιτητικές συνήθειες (π.χ. προτίμηση των Γάλλων και των Αγγλοσαξόνων στα ωμά ή μισοψημένα κρέατα, προτίμηση των Σκανδιναβών στα ωμά μαριναρισμένα ψάρια, προτίμηση των Γιαπωνέζων στο σούστ). 0ι ελμινθιάσεις συνήθως σχετίζονται με κατανάλωση κρέατος παραγωγικών ζώων (βόειο, χοιρινό, αρνίσιο, ιχθύων). Αναλυτικά:
 Trichinella spiralis: 
 Παρασιτεί στο μυϊκό σύστημα διαφόρων    κατοικιδίων ή άγριων ζώων, κυρίως δε του    χοίρου, και προσβάλλει τον άνθρωπο   προκαλώντας παρασιτική νόσο που είναι γνωστή ως τριχίνωση ή τριχινέλωση. Μεταδίδεται στον άνθρωπο αποκλειστικά τροφογενώς και κυρίως με το χοιρινό κρέας (φρέσκα χοιρινά λουκάνικα αλλά και τα αποξηραμένα ή καπνιστά λουκάνικα) και σπανιότερα με κρέας άλλων ειδών. Οι χοίροι μολύνονται όταν χρησιμοποιούνται για τη διατροφή τους απορριπτόμενα τεμάχια κρέατος ή απορρίμματα.
Τοξόπλασμα: 











Ο άνθρωπος μολύνεται κυρίως είτε από την κατανάλωση ατελώς ψημένου ή ωμού κρέατος ζώου μολυσμένου με τοξόπλασμα (ή λαχανικών μολυσμένων με κόπρανα γάτας – επίκτητη τοξοπλάσμωση) είτε κατά την εμβρυϊκή ζωή όταν η μητέρα μολυνθεί στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης με τοξόπλασμα (συγγενής τoξοπλάσμωση). Η συγγενής τοξοπλάσμωση μπορεί

να προκαλέσει μόνιμες βλάβες του εμβρύου (ασβεστοποιήσεις στον εγκέφαλο, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, ηπατοσπληνομεγαλία, ηπατική ανεπάρκεια, υδροκεφαλία, μικροκεφαλία και ψυχοκινητικές διαταραχές). Τα μισοψημένα κρατικά είναι πολύ επικίνδυνα, γι’ αυτό ιδίως στις εγκύους προτείνεται να μην καταναλώνουν ωμά ή ατελώς ψημένα κρέατα.
Κατάλοιπα
Τα κατάλοιπα αποτελούν εν δυνάμει κίνδυνο μια τον άνθρωπο.
Είναι ό,τι μένει στο κρέας από φάρμακα που χορηγήθηκαν άμεσα στα ζώα (είτε για θεραπεία είτε για πρόληψη ασθενειών είτε παρανόμως ως αυξητικοί παράγοντες) ή έλαβαν έμμεσα τα ζώα (όταν βοσκούν στους αγρούς ή όταν τρώνε τροφές, δημητριακά ή καρπούς επιβαρημένα με φυτοφάρμακα και βιοκτόνα).
Αντιβιοτικά: 
Μεγάλη ποικιλία αντιβιοτικών χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς, προληπτικούς και αυξητικούς σκοπούς στην εκτροφή των παραγωγικών ζώων. Υπολογίζεται ότι η συνολική ποσότητα των αντιβιοτικών ουσιών που χρησιμοποιούνται ως αυξητικοί παράγοντες είναι τέσσερις-πέντε φορές μεγαλύτερη από εκείνη που χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς στον άνθρωπο!
Ορμόνες: 
Η χρήση της βόειας σωματοτρόπου ορμόνης (BST) – ανακαλύφθηκε το 1930 και είναι μια πρωτεϊνικής φύσεως ορμόνη που παράγεται από το πρόσθιο τμήμα της υπόφυσης – στα βοοειδή έχει άμεσες επιδράσεις στον μεταβολισμό και στην παραγωγή γάλακτος. Γι’ αυτό άρχισε η χορήγηση ενέσιμης BST στα βοοειδή για την αύξηση της γαλακτοπαραγωγής και του σωματικού βάρους. Το μεγάλο ερώτημα αφορά την IGF-1 (αυξητικός παράγοντας) και τον ρόλο της στην καρκινογένεση.
Διοξίνες πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCBs): 
Ανήκουν στις πλέον τοξικές χημικές ουσίες, παράγονται κατά την καύση χλωριωμένων ενώσεων με υδρογονάνθρακες και ουσιαστικά αποτελούν υποπροϊόντα της βιομηχανίας παραγωγής χημικών ουσιών. Είναι περιβαλλοντικοί ρυπαντές και έτσι εύκολα εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα. Ανιχνεύονται κυρίως σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, συσσωρεύονται στον λιπώδη ιστό των παραγωγικών ζώων και των ιχθυηρών, ενώ περνούν στον άνθρωπο με την κατανάλωση αυτών των τροφίμων. Οι διοξίνες και ιδιαίτερα το ισομερές TCDD είναι ισχυρότατα δηλητήρια με πολλαπλές τοξικές επιδράσεις στον μεταβολισμό, με σίγουρη καρκινογόνο δράση στα πειραματόζωα και πιθανότατα καρκινογόνα για τον άνθρωπο (Εθνικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Ασφάλειας και Υγείας των ΗΠΑ).
Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς κρέας;
«Φυσικά», λέει ο Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος κ. Αναστάσιος Παπαλαζάρου(www.nutrimed.gr), σε συνέντευξή του στο GOLDENMAG. «Λόγω της ειδικότητάς μου γνωρίζω ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει αν δεν τρώει κρέας, χωρίς να εμφανίζει κάποια έλλειψη σε θρεπτικά συστατικά, αρκεί τα διαιτολόγιό του να είναι καλά σχεδιασμένο. Φτάνει να κάνει τους σωστούς συνδυασμούς και η διατροφή του να είναι πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, όσπρια, δημητριακά και ξηρούς καρπούς».
Μ.Π.
http://www.otyposnews.gr/archives/12056
________________________________________________________________________________
Ύπουλα λουκάνικα
Τα επεξεργασμένα κρέατα «είναι τα χειρότερα για την ανθρώπινη υγεία»
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 18/05/2010, 15:05

emailεκτύπωση
Σικάγο
Τα λουκάνικα, το μπέικον, το κρέας σε κονσέρβα και άλλα είδη επεξεργασμένων κρεάτων αυξάνουν τον κίνδυνο διαβήτη και καρδιοπάθειας, ενώ αντίθετα τα μη επεξεργασμένα κόκκινα κρέατα δεν φαίνεται να σχετίζονται με τις δύο αυτές ασθένειες, καταλήγει μελέτη του Χάρβαρντ.
Η έρευνα, μια μετα-ανάλυση που συνδύασε τα ευρήματα αρκετών παλαιότερων μελετών, υποδεικνύει ότι ορισμένες τουλάχιστον από τις βλαβερές επιδράσεις που έχουν αποδοθεί στο κόκκινο κρέας οφείλονται στην πραγματικότητα στην υποκατηγορία των επεξεργασμένων κρεάτων.
Ο κίνδυνος καρδιοπάθειας και διαβήτη είναι επομένως πιθανό να μην οφείλονται στο ίδιο το κόκκινο κρέας, αλλά στις μεγάλες ποσότητες αλατιού και συντηρητικών που χρησιμοποιούνται στην επεξεργασία των κρεάτων.
Πάντως η έρευνα, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Circulation, δεν εξέτασε τον κίνδυνο υπέρτασης ή καρκίνου, ο οποίος έχει επίσης συνδεθεί με την κατανάλωση κόκκινου κρέατος.
Ρίσκο
«Για να μειώσει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας και διαβήτη, ο κόσμος θα πρέπει να εξετάσει ποια είδη κρέατος καταναλώνει» συνιστά η Ρενάτα Μίσα, επικεφαλής της μελέτης στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ.
«Τα επεξεργασμένα κρέατα όπως το μπέικον, το σαλάμι, τα λουκάνικα, τα χοτ ντογκ και τα επεξεργασμένα κρέατα ντελικατέσεν ίσως είναι τα σημαντικότερα που πρέπει να αποφύγει κανείς» δήλωσε στο Reuters.
Η Δρ Μίσα ήταν περίεργη να ανακαλύψει αν όλα τα κόκκινα κρέατα έχουν τις ίδιες επιπτώσεις στην υγεία. Η ομάδα της επανεξέτασε τα ευρήματα 1.600 δημοσιευμένων μελετών από όλο τον κόσμο.
Η μετα-ανάλυση έδειξε για κάθε 50 γραμμάρια επεξεργασμένου κρέατος που καταναλώνει κανείς την ημέρα (περίπου όσο ένα λουκάνικο Φρανκφούρτης) ο κίνδυνος καρδιοπάθειας αυξάνεται κατά 42% και ο κίνδυνος διαβήτη κατά 19%.
Αύξηση του κινδύνου για τις δύο αυτές ασθένειες δεν βρέθηκε μεταξύ όσων καταναλώνουν αποκλειστικά μη επεξεργασμένο μοσχαρίσο, χοιρινό ή αρνίσιο κρέας.
Τα επεξεργασμένα και μη επεξεργασμένα κρέατα έχουν κατά μέσο όρο την ίδια περιεκτικότητα σε χοληστερόλη και κορεσμένο λίπος. Όμως, «τα επεξεργασμένα κρέατα περιείχαν, κατά μέσο όρο, τέσσερις φορές περισσότερο χλωριούχο νάτριο, δηλαδή αλάτι και 50% περισσότερα νιτρικά συντηρητικά» επισήμανε η Δρ Μίσα.
Η μελέτη έρχεται να προστεθεί σε πρόσφατες, ανεξάρτητες έρευνες, οι οποίες ενοχοποιούσαν τα αλλαντικά για καρκίνο του πνεύμονα λόγω των νιτρικών που περιέχουν.
http://www.tovima.gr/science/article/?aid=332371
___________________________________________________________________
Υπάρχουν σίγουρα πέντε σοβαροί λόγοι που πρέπει να σε προβληματίσουν για το αν θα πρέπει να περιλαμβάνεις το κρέας στη διατροφή σου. Κι αν δεν σε πείσουν, υπάρχει και η επιστημονική άποψη του Κλινικού Διαιτολόγου – Διατροφολόγου και επιστημονικού υπεύθυνου της Nutrimed(www.nutrimed.gr) κ. Αναστάσιου Παπαλαζάρου, που μάλλον θα σε σοκάρει.
Πέντε λόγοι για αποχή:
Η μεγάλη κατανάλωση (αυξημένη πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών) μπορεί να οδηγήσει σε καρδιαγγειακά νοσήματα, καρκίνο, διαβήτη και άλλα προβλήματα υγείας.
Τα ζωικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων και των ψαριών ιχθυοτροφείου, μπορεί ναπεριέχουν ορμόνες, αντιβιοτικά και άλλα χημικά όπως διοξίνη, παράσιτα και μικρόβια. Επίσης ψάρια που έχουν αλιευτεί σε μολυσμένα νερά μπορεί να περιέχουν μόλυβδο και υδράργυρο.
Υποφέρει ο πλανήτης. Έρευνες Αμερικανών επιστημόνων έχουν δείξει ότι τα ίδια τα εκτρεφόμενα ζώα απελευθερώνουν από το πεπτικό τους σύστημα μεγάλες ποσότητες μεθανίου, το οποίο ανήκει στα αέρια που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη, 23 φορές πιο ισχυρό από το διοξείδιο του άνθρακα. Η παραγωγή ενός κιλού βοδινού κρέατος προκαλεί την εκπομπή 36,4 κιλών διοξειδίου του άνθρακα! Επίσης, έρευνα Ιαπώνων επιστημόνων έδειξε ότι η παραγωγή ενός κιλού βοδινού κρέατος απελευθερώνει περισσότερα αέρια του θερμοκηπίου από το να οδηγεί κανείς τρεις ώρες, έχοντας αφήσει όλα τα φώτα στο σπίτι αναμμένα. Τέλος, για την εκτροφή και τη μεταφορά κρέατος απαιτούνται μεγάλα φορτία ενέργειας.
Θα χάσεις κιλά. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στην «American Journal of Clinical Nutrition»υποστηρίζει ότι τρώγοντας λιγότερο κρέας εξασφαλίζουμε την διατήρηση μιας υγιούς σιλουέτας. Αυτό προέκυψε από ευρωπαϊκή έρευνα που διενεργήθηκε σε περίπου 400.000 ενηλίκους και η οποία αποκάλυψε ότι η κατανάλωση του κρέατος συνδέεται με την αύξηση βάρους, ακόμα και μεταξύ ατόμων που καταναλώνουν τις ίδιες θερμίδες.
Υπάρχει και η ηθική πλευρά (σοβαρότατη). Γιατί τρώμε φυτοφάγα φιλήσυχα ζώα όπως το μοσχάρι ή το αρνί και δεν τρώμε σκύλο ή γάτα;

Η επιστημονική (σοκαριστική) άποψη
«Είναι γνωστό ότι η μεγάλη κατανάλωση κρέατος είναι επιζήμια για την υγεία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι οι επίσημες συστάσεις περιορίζουν την πρόσληψη κόκκινου κρέατος σε περίπου μια φορά ανά 2 βδομάδες. Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι πως, για να απολαύσουμε εμείς το κρέας μας, ζωντανοί οργανισμοί ταλαιπωρούνται, ζώα που για άλλους λαούς θεωρούνται κατοικίδια, από εμάς τρώγονται. Φανταστείτε κάποιους πληθυσμούς να έτρωγαν τους σκύλους τους, τα συμπαθή αυτά τετράποδα που εμείς βγάζουμε κάθε μεσημέρι βόλτα στο Κολωνάκι… Τι γνώμη θα σχηματίζαμε για αυτούς;», υπογραμμίζει ο κ. Παπαλαζάρου.
Ψήφος διατροφής
«Πέρα όμως απ΄ αυτό, μεγάλη σημασία έχει και η υγεία των ζώων που καταναλώνουμε. Για παράδειγμα, η κότα που τρώμε στις πόλεις δεν έχει καμιά σχέση με την αντίστοιχη κότα που μεγαλώνει στο χωριό. Η πρώτη είναι μια μεταλλαγμένη κότα, που έχει αναπτυχθεί 3 φορές πιο γρήγορα με πολλά αντιβιοτικά και ορμόνες, ζώντας σε ένα περιβάλλον όπου ούτε τα φτερά της μπόρεσε ποτέ να ανοίξει, να θυμηθεί για λίγο τη φύση της». Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται: «Μας ενδιαφέρει να ξέρουμε αν το ζώο που τρώμε είναι υγιές ή όχι; Αν έχει αντιβιοτικά ή άλλα φάρμακα στο σώμα του; Έχει καμιά σχέση με τα άλλα ζώα που μεγαλώνουν τρώγοντας ό,τι η φύση τους παρέχει στα λιβάδια, χωρίς περιορισμούς χώρου; Τέλος μας νοιάζει πώς αυτά οδηγήθηκαν στο σφαγείο και κάτω από ποιες συνθήκες θανατώθηκαν για να τα απολαμβάνουμε εμείς στο πιάτο μας; Το τι επιλέγουμε να φάμε είναι μια καθημερινή ψήφος, που δείχνει όχι απλά γευστικές επιλογές ή αποστροφές, αλλά καταδεικνύει και μια συμφωνία ή μη με τον τρόπο που η βιομηχανία τροφίμων έχει επιλέξει να δημιουργεί τα προϊόντα της. Αν για παράδειγμα επιλέξετε να αγοράσετε ένα μπλουζάκι από την Κίνα, ψηφίζετε υπέρ του φθηνού προϊόντος, αλλά όχι μόνο. Ψηφίζετε επίσης υπέρ της παιδικής εκμετάλλευσης, αφού οι κινέζικες βιομηχανίες ως γνωστόν χρησιμοποιούν παρανόμως ανήλικα παιδιά στην παραγωγική διαδικασία. Ομοίως, αν επιλέγετε extentions για τα μαλλιά σας, ψηφίζετε υπέρ της εκμετάλλευσης αθώων ανήλικων κοριτσιών στην Ινδία, που τα ξυρίζουν για να τα απολαμβάνετε εσείς ως προέκταση των τριχών σας (με κάποιες πιθανότητες να μην πετύχει κιόλας στο δικό σας μαλλί). Και επίσης, αν ο καλός σας σας δωρίσει ένα μονόπετρο μην είστε σίγουρες ότι το δικό σας δεν αφορά τα περίφημα «ματωμένα διαμάντια» της Σιέρα Λεόνε και της Λιβερίας. Μπορεί να μη μας νοιάζει, αλλά οπωσδήποτε πρέπει να ξέρουμε πριν επιλέξουμε, πριν ψηφίσουμε. Έτσι συμβαίνει και με την τροφή. Επιλέγετε το φθηνό κοτόπουλο, αλλά γνωρίζετε τις λεπτομέρειες και τον δρόμο που ακολουθεί μέχρι να φτάσει στο πιάτο σας;».
Η θεωρία του «αρχέγονου φόβου της πείνας»
«Ο άνθρωπος για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια έχει μάθει ότι, για να τραφεί, πρέπει να κυνηγήσει την τροφή του. Επίσης έχει μάθει ότι όταν βρίσκει μεγάλες ποσότητες τροφής πρέπει να τις καταναλώσει, γιατί αυτό θα τον βοηθήσει σε περιόδους ασιτίας, σε περιόδους δηλαδή που η αναζήτηση τροφής θα είναι ανεπιτυχής. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία του «αρχέγονου φόβου της πείνας», πιθανολογείται ότι η συμπεριφορά του «Όσο βρίσκω τροφή, τρώω» έχει αποτυπωθεί στα γονίδια μας και θα χρειαστούν πολλές γενιές για να αλλάξει αυτό. Γίνεται δηλαδή αντιληπτό ότι, ενώ η υπερκατανάλωση τροφής για τους προγόνους μας ήταν ουσιαστικά θέμα επιβίωσης, καθώς έτσι δημιουργούσαν απόθεμα για τις δύσκολες μέρες, σήμερα αποτελεί μάλλον μια πιθανή αιτία για την τεράστια αύξηση της παχυσαρκίας. Κάποτε ο άνθρωπος κυνηγούσε την τροφή του, σήμερα η τροφή κυνηγά τον άνθρωπο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι περισσότερα από 11 δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύονται σήμερα από τις βιομηχανίες τροφίμων, προσπαθώντας να μας πείσουν να αγοράσουμε τα προϊόντα τους».
Όλα για τη γεύση…
«Αποκλειστικό κριτήριο της βιομηχανίας τροφίμων αποτελεί η γεύση. Όσο πιο γευστικό είναι το χάμπουργκερ τόσο περισσότερο θα πουλήσει και τόσο μεγαλύτερο κέρδος θα επιφέρει στη βιομηχανία. Για να επιτευχθεί αυτό, επιστρατεύεται ο μαγικός συνδυασμός λίπος + αλάτι. Μαγιονέζες και άλλες λιπαρές σάλτσες μαζί με πολύ αλάτι και άλλα μπαχαρικά καλύπτουν την όχι καλή ποιότητα κρέατος, προσφέροντας ένα τελικό προϊόν στον καταναλωτή με πολλή γεύση, χαμηλό κόστος, άφθονες θερμίδες και εγγυημένες πιθανότητες παχυσαρκίας.
Κάποιοι λένε ότι ζούμε στις μεταπολεμικές γενιές που στερήθηκε το κρέας και τώρα το υπερκαταναλώνει, κάποιοι άλλοι ότι απλά είμαστε θύματα του εξαιρετικού μάρκετινγκ των βιομηχανιών παραγωγής και προώθησης κρέατος. Ό,τι πάντως και να συμβαίνει, καλό θα είναι να ξέρουμε το τι τρώμε.
Ξέρουμε τι τρώμε;
«Στην Αμερική τα τελευταία 30 χρόνια η κατανάλωση μοσχαρίσιου κρέατος έπεσε στο1/4 αυτής που ήταν το 1975, όταν γνωστοποιήθηκε ότι τα μικρά μοσχαράκια αποχωρίζονται αμέσως μετά τη γέννησή τους από τις μητέρες τους, συχνά γίνονται αναιμικά, δεν τρώνε, δεν κινούνται και διατηρούνται σε τόσο στενά κλουβιά που ούτε να γυρίσουν μπορούν. Οι συνθήκες διαβίωσης των ζώων είναι πραγματικά απαράδεκτες. Όπως αναφέρει ο Peter Cheeke, καθηγητής Ζωολογίας και συγγραφέας πολλών βιβλίων, στο πρόσφατο εγχειρίδιο του (Contemporary Issues in Animal Agriculture): «Όσο λιγότερα γνωρίζει ο καταναλωτής για ο κρέας που έχει στο πιάτο του, τόσο το καλύτερο γι’ αυτόν …».
Το κοτόπουλο είναι το φθηνότερο κρέας και η κατανάλωσή του σχεδόν διπλασιάστηκε από το 1970. Έχετε όμως επισκεφτεί ποτέ σας πτηνοτροφείο; Αν ναι, σίγουρα θα θυμάστε τη χαρακτηριστική μυρωδιά της αμμωνίας από τα κόπρανα των πουλερικών. Η αμμωνία αυτή εισπνέεται από τα πτηνά, δημιουργώντας πολύ συχνά χρόνια αναπνευστικά προβλήματα, πληγές στα πόδια τους και οίδημα στο στήθος. Αν αναρωτιέστε γιατί κάτω από αυτές τις συνθήκες ο κότες δεν κάθονται να ξαποστάσουν λιγάκι για να μην κουράζονται όρθιες, η απάντηση σοκάρει. Ο χώρος που τους αναλογεί δεν ξεπερνά τις διαστάσεις μιας κόλλας Α4 και δεν μπορούν όχι τα φτερά τους να ανοίξουν, αλλά ούτε να καθίσουν καλά-καλά. Σήμερα οι κότες μεγαλώνουν 3 φορές πιο γρήγορα από ό,τι πριν από 50 χρόνια, τρώγοντας το 1/3 της τροφής που θα έτρωγαν παλιότερα. Αντιλαμβάνεται κανείς πως αυτή η γρήγορη ανάπτυξη, σε συνδυασμό με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι περισσότερες κότες, κάνουν τη ζωή τους ανυπόφορη. Μάλιστα ο John Webster,καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Bristol, αναφέρει ότι οι κότες ζουν το τελευταίο 20% της ζωής τους κάτω από ανυπόφορους πόνους, το 90% έχει προβλήματα στα πόδια τους, ενώ περισσότερο από το ¼ αυτών αντιμετωπίζει προβλήματα στα κόκαλα. Οι συνθήκες σφαγής σίγουρα δεν μπορούν να αποτελούν αντικείμενο αναφοράς σε ένα τέτοιο άρθρο και το μόνο ίσως που θα μπορούσε να αναφερθεί είναι ότι τα πτηνά είναι σε πλήρη συνείδηση την ώρα της σφαγής τους, αντιλαμβανόμενα πλήρως τον πόνο. Ο Γκάντι είχε αναφέρει κάποτε «Το μεγαλείο της ανθρωπότητας και η πρόοδος της ηθικής μπορούν να κριθούν από τον τρόπο που κάθε κοινωνία μεταχειρίζεται τα ζώα της». Παράλληλα ας μη ξεχνάμε και τα πρόσφατα κρούσματα της γρίπης των πτηνών (προερχόμενο από το στέλεχος Η5Ν1), που ευτυχώς δεν είχαν πολλά θύματα. Όσο ο ιός βέβαια μπορεί να μεταλλάσσεται, πάντα θα πλανάται ο φόβος μιας μεγάλης επιδημίας όπως αυτής του 1918, γνωστότερης και ως ισπανικής γρίπης (Spanish flu), όπου περισσότεροι από 50 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως έχασαν τη ζωή τους από τη μετάδοση του στελέχους Η1Ν1 του ιού της γρίπης από τα πτηνά στον άνθρωπο».
Τι βάζεις στο σάντουιτς;
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι κρέας είναι το μπέικον, το ζαμπόν ή το σαλάμι που βάζεις στο σάντουιτς; Αν όχι, καλά κάνεις, γιατί αν το γνώριζες μάλλον δεν θα συνέχιζες να το κάνεις.
«Έχετε μήπως δει πρόσφατα κάποιο χοιροστάσιο; Μάλλον όχι, γιατί δεν θα αντέχατε να πλησιάσετε. Πώς να αντέξετε άλλωστε, αφού το γουρούνι παράγει τετραπλάσιο όγκο κοπράνων από ό,τι ο άνθρωπος. Αν αναλογιστεί κανείς πόσο συχνά καθαρίζονται οι χώροι, τότε ευλόγως η απάντηση που αφορά την επίσκεψη σε ένα τέτοιο εργοστάσιο θα ήταν αρνητική. Τα γουρούνια είναι συχνά εγκλωβισμένα σε ένα μικρό χώρο και η αντίδρασή τους είναι να χτυπούν με μανία τους τοίχους επιζητώντας την ελευθερία τους. Δείγμα άγχους και στρες, όπως λένε οι ειδικοί. Για το λόγο αυτό τους χορηγείται ένα αντιβιοτικό στην τροφή τους, η τετρακυκλίνη, ώστε να ηρεμούν και να μην αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει γύρω τους. Παράλληλα, στα πλαίσια του προσοδοφόρου κανόνα «όσο πιο γρήγορα μεγαλώνει το ζώο τόσο πιο επικερδές είναι», τους χορηγούνται ορμόνες που επιταχύνουν την ανάπτυξή τους. Έτσι το «αγνό» γουρουνάκι, που το τρώμε με τόσες διαφορετικές μορφές, έχει εμβολιασθεί με αντιβιοτικά και ορμόνες που ίσως (;) και να κάνουν το κρέας του πιο νόστιμο».
Όλα αυτά σου φαίνονται αηδιαστικά; Πού να διαβάσεις τη συνέχεια…
Ο κ. Παπαλαζάρου μας πληροφορεί ότι κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τα μοσχάρια, τα οποία μεγαλώνουν πιο γρήγορα με τη βοήθεια συνθετικών ορμονών, ενώ τρέφονται και με αντιβιοτικά που βάζουν στην τροφή τους, προκειμένου να αποφευχθούν αρρώστιες που προκύπτουν λόγω των συνθηκών διαβίωσής τους.
«Η τροφή τους είναι μείγμα διαφόρων συστατικών φυτικής προέλευσης, όπως καλαμπόκι, δημητριακά, σόγια, αλλά και μη φυτικών. Όμως το πεπτικό σύστημα των μηρυκαστικών είναι φτιαγμένο για να μεταβολίζει κατά βάση χόρτα και όχι όλα τα υπόλοιπα που τα ταΐζουν, για να αυξηθεί το βάρος τους γρήγορα. Είναι σαν να ταΐζεις έναν άνθρωπο μόνο καραμέλες και γλυκά. Το βάρος του θα αναπτυχθεί γρήγορα, αλλά πόσο υγιής θα είναι; Είναι άλλωστε τόσο πρόσφατο το σύνδρομο των τρελών αγελάδων που έπληξε τη Μ. Βρετανία στις αρχές της δεκαετίας του 90, όταν αγελάδες τράφηκαν με κρέας από πρόβατα. Η δράση της επικίνδυνης πρωτεΐνης Prion καταστρέφει τα κύτταρα του εγκεφάλου, αφήνοντας μικρές τρύπες στον ιστό του (σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια). Ιστορικά και μόνο 150 περίπου θάνατοι γνωστοποιήθηκαν από την αυτή την ασθένεια (Creutzfeldt-Jacod disease)», τονίζει.
Εχθρός της καρδιάς
Και συμπληρώνει: «Εκτός όλων αυτών, το κόκκινο κρέας είναι πλούσιο σε λίπος και μάλιστα σε κορεσμένο λίπος, το οποίο από πολλές μελέτες έχει αποδειχθεί ότι είναι ουσιαστικός εχθρός της καρδιάς, αυξάνοντας τα επίπεδα της κακής χοληστερόλης. Παράλληλα, από τις αρχές της δεκαετίας του ΄70 έχουν δει το φως της δημοσιότητας έρευνες που συσχετίζουν την κατανάλωση κόκκινου κρέατος με διάφορες μορφές καρκίνου. Καίτοι δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα και σήμερα αν ευθύνονται γι΄ αυτό η πρωτεΐνη, το λίπος, το κορεσμένο λίπος ή διάφορες καρκινογόνες ουσίες που παράγονται κατά την επεξεργασία του σε υψηλές θερμοκρασίες, ωστόσο η συσχέτιση είναι ισχυρή. Έτσι σήμερα οι ειδικοί λένε ότι η κατανάλωση κόκκινου κρέατος μάλλον αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου στο κατώτερο τμήμα του εντέρου και στο ορθό και πιθανώς αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του στήθους, των νεφρών, του προστάτη και του παγκρέατος. Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι οι χορτοφάγοι έχουν πολύ λιγότερα περιστατικά καρκινογένεσης. Όμως και η παρουσία του λίπους στο κρέας αυξάνει κατά πολύ τη θερμιδική του αξία, καθιστώντας το ένα παχυντικό τρόφιμο. Ας μη ξεχνάμε ότι οι περισσότερες από τις μισές θερμίδες μιας μπριζόλας προέρχονται από το λίπος της. Η συσχέτιση του κρέατος με την παχυσαρκία δεν σταματά εδώ. Τις περισσότερες φορές η μπριζόλα ή το κοτόπουλο σερβίρονται με πολύ αλάτι, μουστάρδα, κέτσαπ ή μαγιονέζα. Να θυμάστε το εξής: το μεγαλύτερο… σεντόνι γεύσης είναι η μουστάρδα, το κέτσαπ και η μαγιονέζα. Επειδή έχουν τόσο ισχυρή γεύση, σκεπάζουν τη γεύση του κρέατος. Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο στα φαστ-φουντ και στα σουβλατζίδικα: Για να καλυφθεί η κακή ποιότητας κρέατος, όπου υπάρχει, το υπερφορτώνουν με αλάτι και διάφορες σάλτσες. Επίσης και η μεγάλη κατανάλωση αλατιού είναι επιβλαβής για την υγεία μας, καθώς και αυτή σχετίζεται με την εμφάνιση διαφόρων μορφών καρκίνου, κυρίως του πεπτικού συστήματος. Τέλος, η μεγάλη κατανάλωση κρέατος φαίνεται να σχετίζεται με τη συρρίκνωση του συνολικού μήκους της ανθρώπινης ζωής».
Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς κρέας;
«Φυσικά», λέει ο κ. Παπαλαζάρου. «Λόγω της ειδικότητάς μου γνωρίζω ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει αν δεν τρώει κρέας, χωρίς να εμφανίζει κάποια έλλειψη σε θρεπτικά συστατικά, αρκεί τα διαιτολόγιό του να είναι καλά σχεδιασμένο.
Φτάνει να κάνει τους σωστούς συνδυασμούς και η διατροφή του να είναι πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, όσπρια, δημητριακά και ξηρούς καρπούς».

http://www.goldenmag.gr/archives/7347#.TwAma9RNubo _________________________________________________________________________________
ΤΟ ΚΡΕΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ http://www.medlook.net/article.asp?item_id=27